{"id":1773,"date":"2023-02-06T04:00:00","date_gmt":"2023-02-06T04:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/portugalizar.com\/?p=1773"},"modified":"2023-06-14T08:53:40","modified_gmt":"2023-06-14T08:53:40","slug":"one-life","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/one-life\/","title":{"rendered":"Je hebt \u00e9\u00e9n leven!
Live nu in Technicolor!"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"
\"Je bent een perfecte TECHNIEK\u2122<\/strong> rose\", 2023<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Ol\u00e1, meus caros amigos!<\/strong><\/em> \/\/ Hoi lieve vrienden! Ufa!<\/strong><\/em> H\u00e1 muito tempo.<\/strong><\/em> \/\/ Oef! Het is lang geleden. Eu sei<\/em><\/strong>!<\/em> Ik voel me er heel slecht door.<\/strong><\/em><\/strong><\/em> \/\/ Ik weet het! En ik voel me er slecht over. Maar meteen vanaf het begin moet ik \u00e9\u00e9n ding zeggen. Ik heb, net als jij, maar \u00e9\u00e9n leven. \"WOW! ECHT?\" Eu sei.<\/em>dat is de reactie die ik zou verwachten. Het is geen grote openbaring, toch?<\/p>\n\n\n\n

De grote openbaring? Nou, ik realiseerde me eindelijk dat mijn hele leven is gefilmd in TECHNICOLOR\u2122<\/strong>. Dat klopt, ik heb mijn eigen hoofdrol in een Doris Day-esque jaren 50 film. En, ja! Met al die geweldige Edith Head kostuum veranderingen en de glorieuze Richard Riedel sets. Maar de grotere openbaring? De rollen rollen nog steeds, baby.<\/p>\n\n\n\n

Dat is nog een belangrijke les die ik hier in de school van Santa Luzia leer. Wie heeft \"harde klappen\" nodig1<\/sup>. Mijn ware leermeester? De speelfilm van het dagelijks leven die voortdurend buiten onze voordeur rolt.<\/p>\n\n\n\n

Laat me je eerst bijpraten over onze laatste zes maanden. Maar ik zal me beperken tot de hoogtepunten. En niet de kantlijn aanraken die soms in agitatie, drama of spanning wordt geschreven. Dan kunnen we overgaan naar het bericht van vandaag. En dat zullen we ook doen, want de updates gaan over het thema van vandaag. Hoe klinkt dat voor jou? Ik hoop dat het goed is.<\/p>\n\n\n\n

Slechts \u00e9\u00e9n leven: Een update<\/h2>\n\n\n\n

Familie en vrienden<\/h3>\n\n\n\n

Eind juli hadden we 11 familieleden van mij (Will) op bezoek hier in Santa Luzia. Ze waren een week bij ons. En wat een lol hebben we samen gehad! Jo\u00e3o van Maria's Tuk Tuk<\/a> leidde ons op een fantastische, ongelooflijk informatieve rondleiding door de zoutpannen in en rond Santa Luzia en Tavira. Arturo van SupAdventours<\/a> nam ons mee op verkenning voor een dag op de Ria Formosa<\/a> met stand-up paddle-boards (jongeren) en kajaks (ouderen). Guillaume van Tchin-kaas<\/a> in Tavira ontving ons voor een eye-opening soir\u00e9e vol verbazingwekkende, weinig bekende Portugese wijnen en ongelooflijke Franse kazen. <\/p>\n\n\n\n

Bovendien was er genoeg tijd om helemaal niets te doen op een van de meest bekende stranden van Portugal, Praia do Barril<\/a>hier in Santa Luzia. Dan ook nog rondrijden op het platteland op onze huurde Abilio fietsen<\/a>. We aten goed, maakten magische momenten, lachten veel en maakten een beetje ruzie. Met andere woorden, we waren familie.<\/p>\n\n\n\n

In augustus brachten we een week door in Taormina, Sicili\u00eb, als gasten van dierbare, dierbare vrienden. We hadden veel plezier met het bezoeken van de oude stad Siracusa<\/a> en het beklimmen van de vulkanische heuvels van de Etna. Op een terrasvormige wijngaard proefden we ongelooflijke wijnen die al meer dan 1000 jaar op de hellingen van de Etna worden geproduceerd. Maar de mooiste momenten waren de lange uren rond de eettafel terwijl we deze dierbare en duurzame vriendschappen hernieuwden.<\/p>\n\n\n\n

September was even bijzonder. We vlogen terug naar onze geboorteplaats New York City voor twee weken. Een van onze beste vrienden, King Lear van de Taxi<\/a>werd 70 jaar. We vierden zijn verjaardag in grootse stijl en vierden het ongelooflijke goede nieuws dat zijn kanker nu in volledige remissie was. Elke minuut was een vreugdevolle zegen.<\/p>\n\n\n\n

Grote mijlpalen<\/h3>\n\n\n\n

In oktober hebben we de aankoop van een petit<\/em> (32m2<\/sup>of ongeveer 340 m\u00b22<\/sup>) appartement in een mooi gebouw uit het begin van de 19e eeuw in het 11e arrondissement van Parijs. Het ligt vlakbij de Cimetiere Pere Lachaise<\/a>, Le Marais<\/a> en de Op\u00e9ra Bastille<\/a>. We zijn ongeveer twee weken in Parijs geweest om onze nieuwe buurt te verkennen en heerlijke nieuwe vrienden te maken onder onze buren. Ik zal hier in toekomstige berichten meer over vertellen.<\/p>\n\n\n\n

In december waren we de hele maand terug in New York City. We wilden de feestdagen natuurlijk doorbrengen met familie en vrienden. Maar we hadden ook werk te doen. Ten eerste, de losse eindjes aan elkaar knopen in de nalatenschap van Josephs vader (Blackie is in december 2021 overleden). Maar ten tweede, ons appartement in New York City klaarmaken voor de verkoop. <\/p>\n\n\n\n

December was emotioneel beladen en lichamelijk slopend. Het ging over afsluiten en verder gaan. Dat is nooit gemakkelijk. De dood van je laatste ouder verandert een gezin voorgoed. Het onderhouden van het gezin wordt nu een persoonlijke verantwoordelijkheid in plaats van een ouderlijke. Veel beslissingen, keuzes en ongewenste emoties (bv. woede, schuld en spijt) wegen op je. <\/p>\n\n\n\n

En dan de verkoop van ons huis, wat altijd moeilijk is, wordt nog moeilijker als het beladen is met finaliteit. Ons hele leven samen, 33 jaar, hebben we doorgebracht in New York City. Het loslaten van onze laatste fysieke band met onze geliefde stad, de herinneringen die ze bewaart en de vrienden die ze nog steeds omarmt, is zo moeilijk. Het voelt rauw en open. Het zal waarschijnlijk een korst blijven waar we nog lang aan zullen krabben.<\/p>\n\n\n\n

Levensovergangen en de overgang<\/h3>\n\n\n\n
\"\"
\"Algures entre aqui e ali\", 2023<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Op een gegeven moment, ergens in die voorafgaande maanden, zitten we (weer!) hoog in de lucht. We zijn tussen ergens anders en Santa Luzia. Het is laat op de dag. De zon begint net onder te gaan aan de andere kant van het vliegtuig. Ik kijk uit het raam aan onze kant. Een dikke band van zonsondergang-licht wordt rood gebroken in de wolken. Het scheidt het aankomende avondviolet beneden van het stille dagblauw boven. <\/p>\n\n\n\n

Op dit moment staan we op het buigpunt tussen vandaag en morgen, in beide en in geen van beide tegelijk. Het lijkt mij de plaats en de tijd van de magie. Gevangen tussen hier en daar (\"algures entre aqui e ali\"<\/em> ). Nu kwetsbaar voor magie.<\/p>\n\n\n\n

Het overlijden van een ouder, het inpakken van het ene huis voor het andere, een belangrijke verjaardag, het verwelkomen van een nieuw leven in je leven, een ernstige ziekte, enz. Deze en zoveel andere momenten zijn scheuren in mijn wereld gebleken. Magie is dan mijn leven binnengedrongen. Magie die zowel wonderlijk mooi als hard is. <\/p>\n\n\n\n

De scheuren die magie lekken zijn veel gewoner, dat wil zeggen alledaagser, dan ik me ooit heb voorgesteld. Misschien ben ik nu oplettender dan voorheen? Misschien is Santa Luzia een betere leraar dan ik eerder had? Maakt niet uit. Waarschijnlijk een combinatie van beide. Maar ik blijf hier veel magie ontdekken.<\/p>\n\n\n\n

Bijvoorbeeld veroudering, waar ik de laatste tijd veel over nadenk. Is het een van die scheuren die magie lekken? Doe even mee. Geen afgezaagde romantiek toegestaan hier. Het valt niet mee om ouder te worden en ouder te zijn. Vooral om bij de oudste ouderen te horen. Maar is er een wonderlijke schoonheid die samengaat met de harde realiteit?<\/p>\n\n\n\n

Oud worden: Meer van de magie van het leven?<\/h2>\n\n\n\n

Ja, dingen doen pijn, veel dingen. Dingen waarvan jij en ik niet eens wisten dat ze bestonden, zeg twintig jaar eerder of zelfs tien. Maar er is meer dan pijn. Nietwaar? <\/p>\n\n\n\n

Er is een roestig geheugen. Krakende gedachten. Niet dat ik die vroeger niet had, maar nu is mijn emmer wat voller. En dan ook nog het lef, de daadkracht die ik ooit in overvloed had. Is het opgestaan en verdwenen? Iets meer, ja.<\/p>\n\n\n\n

Maar het ergste vind ik dat ik begin te verdwijnen. Niet echt. Maar ik merk dat ik steeds minder wordt opgemerkt. Of dat denk ik toch. Misschien sta ik mezelf dat toe. Maar ouder worden lijkt de grootste verdwijntruc van de Grote Houdini. Niet zozeer magie als wel een licht van het leven in plaats van de hand.<\/p>\n\n\n\n

Maar hier, in Portugal, lijkt het ouder worden anders. Ja, er zijn nog steeds pijnen, net als overal elders. De stroppen en pijlen zijn er niet minder om. Natuurlijk heeft Portugal veel magie, die ik in deze berichten wil delen. Maar, helaas, de fontein van de jeugd hoort daar niet bij. Maar de verdwijntruc van de Grote Houdini ook niet. Hier vallen de ouderen op. Nemen de leiding. Krijgen bewondering en respect. Eerbied is hun toekomt. Bijvoorbeeld...<\/p>\n\n\n\n

\"\"
\"Se houvesse peixe, pescar\u00edamos!\", 2020<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Vroegere glorie, maar toch glorie.<\/h2>\n\n\n\n

Santa Luzia was een vissersdorp. Dat is het nog steeds, hoewel een bleke schaduw van zijn legendarisch verleden<\/a>. De bewoners, mannen tenminste, van in de zeventig en ouder gingen naar zee voor GROTE tonijn. Ze vingen er meerdere per dag. De meeste van deze blauwvintonijnen wogen meer dan 500 pond (250 kilogram). De laatste werd gevangen in 1972. Warme wateren als gevolg van de klimaatverandering stuurden de tonijn naar elders. Overbevissing hielp natuurlijk niet. De grote blauwvintonijn is nu bedreigd. Net als onze hele planeet. Maar dat is een ander onderwerp.<\/p>\n\n\n\n

Sommige van de oudere heren van het dorp2<\/sup> nog steeds hun weg vinden naar als cabanas<\/em> elke ochtend. Dit zijn de ruige maar pittoreske vissershutten aan de rand van ons dorp. Ik denk dat het hun zonen en kleinzonen zijn die nu vissen. Maar deze oudere heren helpen de boten te laden aan het begin van de dag. En helpen met uitladen aan het einde van de dag. Tussen het begin en het einde herstellen ze netten en vallen en ruimen ze op... als cabanas<\/em>. Maar ze doen nog belangrijker werk.<\/p>\n\n\n\n

Ze trekken stoelen in een kring. Zeker, ze halen herinneringen op aan vroegere heldendaden. Ze vertellen hun persoonlijke \"grote\" verhalen. Maar voor zover ik uit mijn discrete afluisteren kan opmaken - de paar woorden die ik opvang - is er meer aan de hand. Meer dan het vertellen en hervertellen van hun sterke verhalen. <\/p>\n\n\n\n

Er wordt veel \"geroddeld\", maar het is niet echt roddelen. Het is echt het delen van nieuws. Wie doet wat. Waar de beste prijzen zijn. Wie heeft de beste sinaasappels, amandelen, peren en appels dit seizoen. Wie er ziek is en wie hulp nodig heeft. Wat een c\u00e2mara<\/em> (het stadsbestuur) doet, of, waarschijnlijker, niet doet. En zo verder.<\/p>\n\n\n\n

Wijsheid en genade als water <\/h2>\n\n\n\n

Als deze ouderen 's avonds aan tafel zitten, delen ze dit nieuws, deze connecties en alle inzichten. Alles vloeit uit de cirkel. Zonen, dochters en kleinkinderen nemen het allemaal in zich op. En morgen stroomt het uit naar anderen. Dan een stortvloed naar meer en meer anderen. Wijsheid. Als water.<\/p>\n\n\n\n

Ik sta altijd op redelijke afstand van de rand van deze cirkel. Ik probeer niet op te vallen, of tenminste niet zo opvallend. Maar ik ben dichtbij genoeg om op te vallen. Op mijn afstand zie en voel ik iets meer. Het is een toevoeging aan de wijsheid. Er is meer magie. Deze bijeenkomst heeft een aura, een energie. Noem het wat je wilt... chi, karma, \u00e8lan, chakra... Ik noem het Genade, maar het is allemaal hetzelfde. Het is gewoon magie. <\/p>\n\n\n\n

Het samenkomen van deze heren genereert Genade. Deze genade is een krachtige levenskracht. Het stroomt uit hun kring de wereld in. Zij zegent allen, vergroot goedheid, versterkt vriendelijkheid, brengt vrede tot stand en versterkt gerechtigheid... beetje bij beetje maakt zij ons ego\u00efsme, het commercialisme van de maatschappij en de hebzucht van het kapitalisme ongedaan. Deze genade bestrijdt onze cultuur van vernietiging3<\/sup>. Zonder deze oudere heren, wie weet waar we zouden zijn. Waar zou de wereld zijn als wij oudjes ons werk niet gewoon als oudjes zouden doen?<\/p>\n\n\n\n

Deze ouderen zijn wat de sociale media netwerken zouden moeten zijn. De zogenaamde media-moguls zouden deze magie nooit kunnen evenaren. Mark Zuckerberg watertandt bij de gedachte. Hoe virtualiseer je deze ouderen? Maar de geesten van deze echt wijze ouderen hebben geen ruimte voor monetaire advertenties. Dus haalt Zuckerberg zijn schouders op en moppert, \"waarom moeilijk doen\".<\/p>\n\n\n\n

Zo geweldige schoonheid (die wijsheid en gratie) en harde realiteit (die pijn en de nabijheid van de dood), beide samen, voor altijd verbonden. Magie! Doorlekken! Het gebeurt overal, de hele tijd.<\/p>\n\n\n\n

Het grote huis<\/h2>\n\n\n\n

Dit volgende vignet is ongelooflijk moeilijk om goed te krijgen. Ik zal het proberen. Joseph en ik zijn op onze dagelijkse wandeling. Het is september 2020. We ontmoeten een jonge ram die alleen over de weg loopt. Hij is gewond. Hinkend, bebloed aan zijn linker achterpoot en luid brullend. Zijn kudde staat aan de andere kant van een hoog hek van kettingen. Hij probeert wanhopig weer bij hen te komen.<\/p>\n\n\n\n

We hadden vaak een herder gezien die deze kudde van veld naar veld bracht. Maar we hebben geen idee waar hij woont. Ik stop een passerende auto. \"Groot huis.\" \"Ru\u00efne.\" Dat is de reactie die ik krijg. Samen met een wijzende vinger. Maar ik wist waar de bestuurder op doelde. Vele ochtenden was ik langs dat \"grote huis\" gerend. En ik denk dat het de herdershonden waren die me altijd achterna zaten.<\/p>\n\n\n\n

De jonge herder is zijn lunch aan het maken als we bij het \"grote huis\" aankomen. We praten wat heen en weer in zijn beperkte Engels en mijn (toen nog) vreselijke Portugees. Ik laat een foto zien van de gewonde kleine ram. En ik wijs in de richting van zijn kudde. Hij bedankt me - obrigado<\/em> - dan hinkt de herder zelf, net als de ram, naar zijn motorscooter en vertrekt naar de kudde.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
\"Em vez de vivermos em monotono...\", 2021<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Het leven kan zo hard zijn<\/h2>\n\n\n\n

Ik ben de herder sindsdien tegengekomen. Maar om wat voor redenen dan ook vergeet ik altijd persoonlijke introducties te doen. Dus ik ken zijn naam niet. We hebben niettemin stuntelige gesprekken gevoerd. Het \"grote huis\" was verlaten, dat is beschikbaar. Dus hij was er ingetrokken. De eigenaar heeft hem eruit gezet, te gevaarlijk. Hij kreeg een plek aangeboden in een veld in de buurt, voor hem, zijn honden en zijn schapen. <\/p>\n\n\n\n

Zijn veld is misschien wel het meest spectaculaire landgoed in heel Santa Luzia. Het ligt op de top van een steile heuvel, op het zuidoosten gericht. Sinaasappelbomen dalen de heuvel af. Dus je uitzicht: een zee van groen, zoete geuren en sprankelend oranje. Dan de uitgestrekte oceaan naar Afrika. Spectaculair.<\/p>\n\n\n\n

Nou, ja, de locatie is inderdaad spectaculair. De accommodatie niet zozeer. Gedurende meer dan twee jaar heeft deze herder een rustieke polyvinyl overdekte aanbouw gebouwd. Geleidelijk aan werd er water en elektriciteit toegevoegd. Toen kwam het wrak van een camper. Het is een ruw bestaan. De barste van de naakte behoeften. Zelfs de beroemde zachte Portugese winters zijn vochtig en kil.<\/p>\n\n\n\n

\"Gevaar, Will Robinson, Gevaar\"<\/h2>\n\n\n\n

Nu komt het gevaarlijke gedeelte. Het vermijden van zowel romantiek als miserabilisme. Elk oordeel opschorten over nobele herder of zielige ziel. Het leven van deze man is ongetwijfeld hard. Maar hij heeft een keuze gemaakt. Hoeveel keuze, gezien de beperkte mogelijkheden? Ik weet het niet. <\/p>\n\n\n\n

Toch vertelde hij me dat zijn leven goed is. En hij heeft dit huis zelf gemaakt, met duidelijke trots. En hij zit graag \"daar\". Hij wees naar een gammele houten stoel met uitzicht op de oceaan. \"De zon in de ochtend verandert de kleur van alles.\" De kleuren bewegen over de lucht naar het water naar... als laranjeiras<\/em> (de sinaasappelbomen) en dan op de vacht van de schapen. Hij zegt het niet maar ik denk het: leven in TECHNICOLOR\u2122<\/strong>. Hij zegt: \"Het is mooi.\" belo<\/em>. Maar toegeven, zegt hij tegelijkertijd, \"het is moeilijk, een strijd\", uma luta<\/em>\"alledaags\". Schoonheid en strijd. Zoals onze oudere heren in hun kring.<\/p>\n\n\n\n

Hier op de top van deze heuvel. In deze primitieve schuur. Sterke geuren komen samen: natte wol en uitwerpselen, oranjebloesem en zoute wind. Hij is alleen, niet in een menselijke cirkel. Zijn leven bevindt zich in een andere cirkel. Een gemeenschap van elementen, schapen, honden, bomen, de oceaan, maan, sterren en zon. Ik geloof dat uit dit afdakje dezelfde genade opstijgt als uit de kring van de oudere heren. Het is dezelfde krachtige levenskracht. Het verandert ons en onze wereld ten goede.<\/p>\n\n\n\n

Leven zonder de TECHNICOLOR\u2122<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Ok\u00e9. Denk je nu bij jezelf, \"Huh? Wat probeert hij te zeggen?\" Wat ik probeer te zeggen is: beide ontmoetingen hebben me dezelfde les geleerd. Terwijl ik kijk en luister naar de cirkel en terwijl ik naast het afdak sta, vind ik schoonheid en hardheid.4<\/sup> En ik begrijp dat ze niet te onderscheiden zijn. Deze ononderscheidbaarheid is de krachtige levenskracht die mij van mezelf (ons van onszelf) kan redden.<\/p>\n\n\n\n

De consumentistische en kapitalistische cultuur, die wij cre\u00ebren en waar wij ons vervolgens naar richten, wil dat wij schoonheid loskoppelen van de daarmee gepaard gaande hardheid. Onze cultuur wil ons doen geloven dat de hardheid van het leven - de pijn, de pijnen, alle soorten onaangenaamheden - kunnen worden opgelost. Met de juiste auto. Met een bepaalde huidbehandeling. Met de nieuwste mode. Het volgen van het juiste dieet. De hardheid van het leven kan worden gekocht of weggemedicineerd.<\/p>\n\n\n\n

Dat kan niet. Levend zijn, ik observeer, is verdragen<\/strong> schoonheid samen met hardheid en strijd. Ooit was uithoudingsvermogen de grootste menselijke deugd. Voor de oude Grieken5<\/sup> was het \"\u1fe0\u0314\u03c0\u03bf\u03bc\u03bf\u03bd\u03ae\" of \"hupomon\u1e17\". Dat wil zeggen, het vermogen om harmonieus te leven met schoonheid en harde werkelijkheid. Uithoudingsvermogen bevatte echter geen passiviteit. Het vereiste dat men zich verzette tegen datgene wat de schoonheid aantastte of de verbinding tussen schoonheid en hardheid verbrak. Tirannie en onderdrukking werden niet getolereerd. Noch onrechtvaardigheid, noch ongelijkheid. Noch gebrek, noch lijden.<\/p>\n\n\n\n

We hebben de deugd van het uithoudingsvermogen gedegradeerd. Het moet vermeden worden, als men het zich kan veroorloven. Daarbij hebben we schoonheid vervalst. Schoonheid is niet langer de waardering van de schepping en de onlosmakelijke daaropvolgende handeling van het scheppen. Het louter verwerven en oppotten vervangt op onbevredigende wijze de schepping. Tegelijkertijd hebben we ook geprobeerd hardheid te begraven onder ditzelfde ego\u00efstische consumentisme. Vaak, zo niet altijd, noemen we deze begraving ten onrechte \"vooruitgang\".<\/p>\n\n\n\n

De lichtheid van het leven<\/h2>\n\n\n
\n
\"\"
\"Os Murm\u00farios\", 2020<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Dus de boodschap van mijn leermeesters in de cirkel en bij de polyvinyl aanleunwoning? Leef met gemak, met een lichtheid die niet lijkt op de \"pluisjes\" van een rijpe paardenbloem. Het draagt nieuw leven omhoog op het kleinste briesje. Tegelijkertijd markeert het de dood met zijn verleden.<\/p>\n\n\n\n

Hierna preek ik tegen mezelf. Luister als je wilt, maar begrijp dat deze preek voor mezelf is.<\/p>\n\n\n\n

Leef met gemak. Leef met lichtheid. Neem wat ik nodig heb, niet meer.6<\/sup> Deel wat ik heb. Wees gul tot op het bot. Wees aardig tot het punt van ergernis, als dat al mogelijk is. Leef voorzichtig op de aarde en richt zo min mogelijk schade aan. Toon respect en empathie voor alle andere mensen en elk ander wezen, dat wil zeggen, herken mijn eigen gezicht in dat van hen. Wees dankbaar en prijs de planten en de wezens die mijn hulp en mijn levensonderhoud zijn.<\/p>\n\n\n\n

Leven met gemak is niet gemakkelijk. Met lichtheid leven is een zware last dragen. Inderdaad contra-intu\u00eftief. Maar dat beetje pluis dat moeiteloos op een briesje drijft, draagt leven en schoonheid naar elders en verspreidt het breeduit, zij het ongelukkig. Het dragen van deze geschenken - leven en schoonheid - is een geweldige verantwoordelijkheid.<\/p>\n\n\n\n

Leef met gemak. Leef met lichtheid. Sta achter de armen en de onderdrukten. Sta op tegen de tiran en de demagoog. Accepteer geen onrecht, onverdraagzaamheid en haat in al hun verschijningsvormen. Deel mijn eten met de hongerigen, mijn huis met de daklozen, mijn kleren met de naakten, mijn kracht met de zieken, mijn tijd met de eenzamen. Doe wat ik nu kan. Maar als de tijd verstrijkt, wees dan open en bereid om de last van de lichtheid te verdikken en te verbreden.<\/p>\n\n\n\n

Accepteer met vreugde en dankbaarheid de ruwe schoonheid die mijn leven is.<\/p>\n\n\n\n

At\u00e9 \u00e0 pr\u00f3xima, meus caros amigos! <\/em><\/p>\n\n\n\n

_____<\/h2>\n\n\n\n

1<\/sup>In Amerikaans Engels hebben we een gezegde: \"I attended the school of hard knocks\". Het betekent dat ik alles wat ik weet alleen en op de harde manier heb geleerd, dat wil zeggen door fouten te maken of door geduwd te worden of ondanks alle moeilijkheden. Het is een opleiding in tegenstelling tot een formele opleiding of een stage. Het staat symbool voor het Amerikaanse ruwe individualisme, dat ik persoonlijk niet waardeer.<\/p>\n\n\n\n

2<\/sup>Ik heb hier ook een kleine groep oudere vrouwen opgemerkt die elke dag samenkomen voor een lange wandeling. Ook zij kletsen en vertellen verhalen over hun grote prestaties en nu ook over die van hun kinderen en kleinkinderen. Ook praten ze bij over het plaatselijke reilen en zeilen. Aan het eind van hun wandeling is er een tafel en een bica<\/em> (een expresso) bij O Xalavar<\/em>. Het is tijd om rustig te genieten van de laatste warme zonnestralen van de dag. Onder en van deze oudere vrouwen borrelt ook een bron van wijsheid en genade op.<\/p>\n\n\n\n

3<\/sup>Een idee ontwikkeld in het werk van Robin Wall Kimmerer, vooral in haar meest recente boek, Vlechtend Sweetgrass: Inheemse wijsheid, wetenschappelijke kennis en de leer van planten.<\/span>. We kunnen ervoor kiezen buiten de dagelijkse commercie van ons beperkt menselijk perspectief te treden. En we kunnen ervoor kiezen de prijskaartjes te negeren die klakkeloos hangen aan mensen, andere wezens, relaties, enz. We kunnen dit alles anders waarderen, oprecht, rechtvaardig. Het is een prachtig boek met een verhelderend en transformerend wereldbeeld.<\/p>\n\n\n\n

4<\/sup>Oscar Wilde sprak over dezelfde \"ruwe schoonheid\", en noemde het, denk ik, in zijn roman \"Het portret van Dorian Gray\". Dorothy Day, Fjodor Dostojevski indachtig, voorspelde dat \"schoonheid de wereld zal redden\". Deze drie personen komen samen, begrijpen dat schoonheid en strijd samengaan. Ze begrijpen ook dat het van elkaar scheiden onze ziel vernietigt. Uiteindelijk vernietigen we dan de wereld.<\/p>\n\n\n\n

5<\/sup>Evenals in de vele religies die door het hellenisme zijn be\u00efnvloed, waaronder het jodendom, het christendom en de islam.<\/p>\n\n\n\n

6<\/sup>\"Nemen wat ik nodig heb\" houdt ook in dat ik wat ik al heb moet terugbrengen tot wat ik nodig heb. Dit is natuurlijk moeilijker. Het is zeker gemakkelijker voor mij om minder te nemen als ik al zoveel heb. Ook is er zoveel cognitieve en geestelijke dissonantie om nog een huis te kopen (in Parijs) terwijl we er al een hebben (in Santa Luzia). We proberen serieus om die dissonantie elke dag minder te maken.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ol\u00e1, meus caros amigos! \/\/ Dag lieve vrienden! Ufa! H\u00e1 muito tempo. \/\/ Oef! Het is lang geleden. Eu sei! E sinto-me bastante mal por isso. \/\/ Ik weet het! En ik voel me er slecht over. Maar meteen vanaf het begin, moet ik \u00e9\u00e9n ding zeggen. Ik, net als jij... <\/p>\n

Meer lezen \"Je hebt maar \u00e9\u00e9n leven!
Live Nu In Technicolor!\"<\/span><\/a><\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":2168,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"nf_dc_page":"","om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[8,14,6],"tags":[],"class_list":["post-1773","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-culture-customs","category-musings","category-people"],"yoast_head":"\nYou Have One Life! Live Now In Technicolor! - PORTUGALIZAR<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"You have just one life. Sooner, hopefully, than later you discover that it has been and always will be a technicolor affair. Live like it!\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/one-life\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"You Have One Life! Live Now In Technicolor! - PORTUGALIZAR\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"You have just one life. Sooner, hopefully, than later you discover that it has been and always will be a technicolor affair. Live like it!\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/one-life\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"PORTUGALIZAR\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2023-02-06T04:00:00+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2023-06-14T08:53:40+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02-1024x487.png\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1024\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"487\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/png\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Gui\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschreven door\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Gui\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"17 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"Gui\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1f60af48f39895b897e26d9d92ecf6db\"},\"headline\":\"You Have One Life! Live Now In Technicolor!\",\"datePublished\":\"2023-02-06T04:00:00+00:00\",\"dateModified\":\"2023-06-14T08:53:40+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/\"},\"wordCount\":3584,\"commentCount\":14,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/portugalizar.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2023\\\/02\\\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02.png?fit=1815%2C863&ssl=1\",\"articleSection\":[\"Culture & Customs\",\"Musings\",\"People\"],\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"CommentAction\",\"name\":\"Comment\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/#respond\"]}]},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/\",\"name\":\"You Have One Life! Live Now In Technicolor! - PORTUGALIZAR\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/portugalizar.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2023\\\/02\\\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02.png?fit=1815%2C863&ssl=1\",\"datePublished\":\"2023-02-06T04:00:00+00:00\",\"dateModified\":\"2023-06-14T08:53:40+00:00\",\"description\":\"You have just one life. Sooner, hopefully, than later you discover that it has been and always will be a technicolor affair. Live like it!\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/portugalizar.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2023\\\/02\\\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02.png?fit=1815%2C863&ssl=1\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/portugalizar.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2023\\\/02\\\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02.png?fit=1815%2C863&ssl=1\",\"width\":1815,\"height\":863},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/one-life\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"You Have One Life! Live Now In Technicolor!\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/\",\"name\":\"PORTUGALIZAR\",\"description\":\"\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#organization\",\"name\":\"PORTUGALIZAR\",\"url\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\",\"url\":\"\",\"contentUrl\":\"\",\"caption\":\"PORTUGALIZAR\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\"}},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1f60af48f39895b897e26d9d92ecf6db\",\"name\":\"Gui\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g\",\"url\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"Gui\"},\"url\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/nl\\\/author\\\/spestheonlyone\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"You Have One Life! Live Now In Technicolor! - PORTUGALIZAR","description":"You have just one life. Sooner, hopefully, than later you discover that it has been and always will be a technicolor affair. Live like it!","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/one-life\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"You Have One Life! Live Now In Technicolor! - PORTUGALIZAR","og_description":"You have just one life. Sooner, hopefully, than later you discover that it has been and always will be a technicolor affair. Live like it!","og_url":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/one-life\/","og_site_name":"PORTUGALIZAR","article_published_time":"2023-02-06T04:00:00+00:00","article_modified_time":"2023-06-14T08:53:40+00:00","og_image":[{"width":1024,"height":487,"url":"https:\/\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02-1024x487.png","type":"image\/png"}],"author":"Gui","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschreven door":"Gui","Geschatte leestijd":"17 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/"},"author":{"name":"Gui","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#\/schema\/person\/1f60af48f39895b897e26d9d92ecf6db"},"headline":"You Have One Life! Live Now In Technicolor!","datePublished":"2023-02-06T04:00:00+00:00","dateModified":"2023-06-14T08:53:40+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/"},"wordCount":3584,"commentCount":14,"publisher":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02.png?fit=1815%2C863&ssl=1","articleSection":["Culture & Customs","Musings","People"],"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"CommentAction","name":"Comment","target":["https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/#respond"]}]},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/","url":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/","name":"You Have One Life! Live Now In Technicolor! - PORTUGALIZAR","isPartOf":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02.png?fit=1815%2C863&ssl=1","datePublished":"2023-02-06T04:00:00+00:00","dateModified":"2023-06-14T08:53:40+00:00","description":"You have just one life. Sooner, hopefully, than later you discover that it has been and always will be a technicolor affair. Live like it!","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/#primaryimage","url":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02.png?fit=1815%2C863&ssl=1","contentUrl":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02.png?fit=1815%2C863&ssl=1","width":1815,"height":863},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/one-life\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/portugalizar.com\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"You Have One Life! Live Now In Technicolor!"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#website","url":"https:\/\/portugalizar.com\/","name":"PORTUGALIZAR","description":"","publisher":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/portugalizar.com\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#organization","name":"PORTUGALIZAR","url":"https:\/\/portugalizar.com\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"","contentUrl":"","caption":"PORTUGALIZAR"},"image":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#\/schema\/logo\/image\/"}},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#\/schema\/person\/1f60af48f39895b897e26d9d92ecf6db","name":"Gui","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g","caption":"Gui"},"url":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/author\/spestheonlyone\/"}]}},"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Screenshot-2023-02-02-at-16.28.02.png?fit=1815%2C863&ssl=1","jetpack-related-posts":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1773","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1773"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1773\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2393,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1773\/revisions\/2393"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2168"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1773"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1773"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1773"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}