{"id":1293,"date":"2022-06-02T04:00:00","date_gmt":"2022-06-02T04:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/portugalizar.com\/?p=1293"},"modified":"2022-07-13T22:21:27","modified_gmt":"2022-07-13T22:21:27","slug":"weird-and-wild","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/weird-and-wild\/","title":{"rendered":"Raar en wild, het moet..."},"content":{"rendered":"

Hallo allemaal! \u00c9 \u00f3ptimo estar de novo convosco!<\/em> Hallo iedereen! Het is geweldig om weer bij jullie te zijn! De post van vandaag gaat over vreemd en wild hier in Portugal en binnen het Portugees. Dat wil zeggen, vreemd en wild vanuit het perspectief van expats, os estranhos<\/em>. Engels kan saai lijken, zelfs saai, vergeleken met Portugees.<\/p>\n\n\n\n

In post 2<\/a> en post 3<\/a> hebben we gesproken over de Portugese taal van hoffelijkheid. Zoals we zagen, maakt deze hoffelijke manier van spreken gebruik van de verleden onvoltooid verleden tijd, o pret\u00e9rito imperfeito<\/em>en ook de voorwaardelijke tijd, o conditioneel<\/em>. Maar zoals alle Portugese werkwoordstijden en zelfs de werkwoorden zelf, doen ze allemaal veel meer dan slechts \u00e9\u00e9n taak. Dit geldt vooral voor de Portugese verleden onvoltooid verleden tijd. Engelstaligen zullen dit een beetje vreemd vinden, maar ook een wilde rit van verbale tovenarij.<\/p>\n\n\n\n

Het is vreemd en wild: Portugees doet zo veel werk voor zijn sprekers<\/h2>\n\n\n\n

O pret\u00e9rito imperfeito<\/em>staat, zoals we hebben gezien, toe genadig te zijn voor anderen, vooral voor vreemden. Aan dit aspect hebben we al veel tijd besteed, dus we gaan verder. Het maakt ook een reeks andere emoties mogelijk. Naast beleefdheid geeft het hoop, drukt het weemoed uit en roept het melancholie op. Het geeft ook ironie en zacht sarcasme. In het Engels moeten de toon en de manieren van de spreker deze emoties overbrengen. In het Portugees kunnen de woorden zelf het emotionele zware werk doen. <\/p>\n\n\n\n

Bijvoorbeeld, er is dat zachte sarcasme beetje. Laten we zeggen dat je iemand kent die altijd te laat komt voor alles. We hebben allemaal ten minste een van deze mensen in ons leven. Hoe breng je je goedmoedige frustratie over op dit familielid of deze vriend? In het Engels, verbaal, kan ik alleen iets zeggen als, \"oh, we zijn weer te laat.\" De luchthartige frustratie vereist vocale dramatiek en theatrale gebaren. Het is, naar verhouding, een hoop inspanning. Je wilt de persoon laten weten dat je het niet waardeert dat hij te laat is. En, niettemin, dat je toch van hen houdt.<\/p>\n\n\n\n

In het Portugees is het gemakkelijker, bijna moeiteloos. Een Portugese spreker hoeft alleen maar over te schakelen van de tegenwoordige tijd naar de verleden onvoltooid verleden tijd. De streng corrigerende tegenwoordige tijd komt neer op, deve chegar a horas<\/em> (je moet op tijd zijn want dat is wat juist is). De zoetgevooisde verleden onvolmaaktheid levert, devia chegar a horas<\/em> (je moet op tijd zijn, maar, liefje, ik weet dat je dat nog niet geleerd hebt). In het Portugees brengen de woorden zelf de emotie over, het zachte sarcasme in dit geval. De spreker hoeft zich er niet toe te verbinden in toon of gebaar, maar mag dat wel als ze dat wil.<\/p>\n\n\n\n

Wilde dingen, maar niet zo raar<\/h2>\n\n\n\n

Om hoffelijk te zijn tegen vreemden in het Portugees, heb je de verleden tijd nodig. Om liefdevol sarcastisch te zijn tegen bekenden, heb je de verleden tijd nodig. Het naast elkaar bestaan van hoffelijkheid en sarcasme, en van vreemden en bekenden, komt op deze Engelstalige zeker vreemd en wild over. Maar denk aan onze ontmoeting met saudade<\/em> in een eerdere post<\/a>. De Portugezen voelen zich op hun gemak in het tussengebied, tussen verleden en toekomst, of tussen verdriet en hoop. Ze zijn even bedreven in het balanceren tussen de dagelijkse moeilijkheden en het alledaagse goede van het leven. Dit laatste hebben we al besproken in de post van vorige week<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Dus dit alles lijkt misschien wild, maar niet zo raar. Gewoon Portugees, zoals zowel de taal als de mensen. En het meer algemene gebruik van het Portugese verleden onvoltooid is nog meer typisch Portugees. Het stelt de spreker in staat over haar schouder te kijken en met weemoed, droefheid en verlangen terug te denken aan het verleden. Toch blijft de spreker de hele tijd in het heden en kijkt zelfs naar de toekomst. Zoals ik al zei, allemaal erg Portugees.<\/p>\n\n\n\n

Ik ga de complexiteit van Portugees uit elkaar trekken o pret\u00e9rito imperfeito<\/em>. Dat wil zeggen, het verleden van de toekomst scheiden, wat hopelijk meer zin zal geven. Ik zal gebruik maken van Fado<\/em>, de bepalende muzikale traditie van Portugal, te beschrijven o pret\u00e9rito imperfeito's <\/em>greep op het verleden. Fado<\/em> is de muzikale uitdrukking van, de essentie binnenin saudade<\/em>. En saudade<\/em>zoals we besproken hebben, de Portugese ziel omvat. Onlogisch, ik dacht Saga, een van onze pups, te gebruiken om me te helpen met o pret\u00e9rito imperfeito's<\/em> toekomstige ori\u00ebntatie. Dus hier gaan we.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
\"Hoop en dromen door alle jaren heen...\", 2022<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Achterwaartse blik<\/h2>\n\n\n\n

Terugkeren naar Portugal na de afgelopen kerst. Na het begraven van mijn geliefde schoonvader. raakte ik weer verstrikt in allegorisch schilderen. En deze keer bracht het me in de problemen met een van mijn beste vrienden. Lang verhaal. Ik wist echter niet hoe ik anders moest uitdrukken wat ik voelde. Toekomstige hoop en dromen uit het verleden dreven weg over uitgedroogd land. Een kleine oase dook op in herinneringen.<\/p>\n\n\n\n

O pret\u00e9rito imperfeito<\/em> roept het verleden op met verlangen en eerbied, dat wil zeggen, zoals het \"vroeger\" was. De enige goede Engelse vertaling in het Portugees voor o pret\u00e9rito imperfeito<\/em> plaatst \"used to\" voor het hoofdwerkwoord. Bijvoorbeeld, trabalhava na cidade<\/em> vertaald als \"Ik werkte vroeger in de stad\". In het Engels is het moeilijk om het verlangen, de angst en de weemoed te voelen. Maar het is er wel, als je goed luistert naar het stukje \"vroeger\". In het Portugees is het verlangen naar de tijd dat je in de stad werkte voelbaar, kloppend.<\/p>\n\n\n\n

Als een Portugees zonder emotie zei: \"Ik werkte in de stad\", dan trabalhei na cidade<\/em>. Alleen de feiten, niets dan de feiten; hij gebruikt de verleden tijd. Maar Portugees moet meer doen dan alleen feiten delen. Portugees wil de feiten handen en voeten geven en die verdomde feiten een hart geven! O pret\u00e9rito imperfeito<\/em> doet dat werk.<\/p>\n\n\n\n

O pret\u00e9rito imperfeito<\/em> was mijn taal tijdens de pandemie. Misschien leefde ik, net als jij, in het 'vroeger'. Ik verlangde naar alles wat ik verloren voelde gaan, wat ik ook echt verloren had. Gehuld in maskers, gezalfd met alcohol gel en zes voet (of, 2 meter) onder, nee, ik bedoel weg. Het verleden leek de enige plek om heen te gaan. Daar droomde ik over en hoopte ik op de toekomst. Verleden en toekomst vloeiden samen in het surrealistische heden.<\/p>\n\n\n\n

Het echt maken<\/h2>\n\n\n\n

In 2016 huurden Joseph en ik, samen met veel vrienden en familie, een huis en reisden naar Toscane. Zes maanden eerder kreeg ik een hartstilstand en overleed op een drukke avenue in New York City. Ik keerde terug naar mijn kantoor na een zakenlunch. Een engel, Claire O'Neill, stopte en deed met behulp van reanimatie het werk dat mijn hart niet wilde. Ze werkte en werkte tot de ambulance arriveerde. De medici hadden het moeilijk om mijn hart weer op gang te krijgen. Op een gegeven moment gaven ze het op, totdat Claire hen een niet zo zacht duwtje gaf.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
\"Weet je nog toen...\", 2020<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tijdens onze eerste avond onder de langzaam verdwijnende Toscaanse zon, kwam ik Joseph tegen, alleen, uitkijkend over het landschap. Ik weet niet of hij wist dat ik daar was. Maar dit beeld heeft zich in mijn hersenen en in mijn hart gebrand. Pas toen ik Portugees leerde, kreeg ik woorden om het te begrijpen. Hier was het verlangen, de droefheid, de weemoed die de herinnering oproept. Dat het eist, of de herinneringen gelukkig zijn of niet. Het verleden is nu weg - voorbij - maar wordt nog steeds stevig en dichtbij vastgehouden. O pret\u00e9rito imperfeito.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Ik stelde me Joseph voor, staande op dat terras, nog steeds in de greep van o pret\u00e9rito imperfeito<\/em> van slechts zes maanden eerder. Rouwend om alles wat zeker verloren was. Vurig hopend - willend - op de toekomst. Vast in het heden tussen het eerste en het laatste.<\/p>\n\n\n\n

Misschien genoot Joseph van de zachter wordende kleuren van de avondlucht en de parade van populieren. Of misschien hoorde hij gewoon het zwembad zijn naam roepen. Ik geef de voorkeur aan mijn eerste indruk van zijn herinneringen; het is wat mijn schilderij van hem in dat tafereel vier jaar later voor mij onthulde. Als ik gelijk heb, dan neuriede Joseph in zijn hoofd en mompelde hij in zijn hart, zonder het te weten, de hartverscheurende partituur van een Fado<\/em> lied. <\/p>\n\n\n\n

Fado<\/h2>\n\n\n\n

O pret\u00e9rito imperfeito<\/em> is de grammatica van saudade<\/em>. Fado<\/em> is saudade's<\/em> teksten en ritme. De eerste keer dat ik een fadista<\/em>in Lissabon tijdens een concert georganiseerd voor toeristen, dacht ik meteen aan American Blues<\/a>. Hoewel ik de woorden van de zangeres niet verstond, begreep ik zeker haar emoties. Zoals bij de Blues, de fadista<\/em> deelt haar persoonlijke ellende, toegebracht door een harde wereld. Geliefden verdwijnen. Banen en geld verdwijnen. De wet is wreed onrechtvaardig. Het leven schraapt langs de goot.<\/p>\n\n\n\n

Fado<\/em> herinnert zich het verleden levendig. Het probeert te begrijpen hoe de dingen verkeerd zijn gelopen. Doordrenkt van noodlot en berusting, welt melancholie op. Zoals de Blues, Fado<\/em> is de muziek van de onderdrukten, diegenen zonder veel keus, noch veel opties. Herdenken geeft echter ook kracht en sterkte in het heden. De herinnering schraagt en versterkt de menselijke ziel. De fadista's<\/em> stem is krachtig en moedig. Een lied van hoop komt tevoorschijn in de zielvolle, treurige vertelling. <\/p>\n\n\n\n

Mijn vroegste fascinatie voor Fado<\/em> begon met Amalia <\/a>Rodrigues<\/a>. Zij is zeker de grootste fadista<\/em> van de twintigste eeuw. Zij stierf in 1999. Zoals met elke nieuwe ervaring nu verlang ik te schilderen om beter te begrijpen. Ik schilderde de grote een Senhora<\/em> zoals ik me haar jongere zelf voorstelde, tussen de sets. Ze denkt aan de laatste set. A Senhora<\/em> herinnert zich de fouten, de slechte stukjes, dat moment dat ze haar sleutel verloor. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
\"Eu cantava de novo\", 2020<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Met deze herinneringen, echter, verstijft ze zichzelf voor de volgende set. Ze heeft kracht en vastberadenheid gevonden. In o pret\u00e9rito imperfeito<\/em> ze \"weer zal zingen\" \/\/ cantava de novo<\/em>. Ja, met o pret\u00e9rito imperfeito<\/em>stilstaan bij en terugdenken aan het verleden brengt je, via hoop, naar de toekomst. Cantava de novo<\/em> betekent in de meest volledige betekenis: \"Ik zong vroeger, ik zing nu en ik zal voor altijd blijven zingen\".<\/p>\n\n\n\n

Niet statisch, een beetje vreemd en zeker wild<\/h2>\n\n\n\n

In het Portugees is niets onbuigzaam of absoluut, vooral niet o pret\u00e9rito imperfeito<\/em>. Deze Portugese tijd laat zeker toe, moedigt zelfs aan, een weemoedige blik over de schouder naar het verleden te werpen, die ontegenzeggelijk bol staat van weemoedig verlangen. Maar o pret\u00e9rito imperfeito<\/em> bevat ook hoop en verlangen. Het dringt aan op een blik weg van het verleden via het heden naar de toekomst. Verlangen naar het verleden cre\u00ebert, althans in het Portugees, toekomstgerichte hoop en verlangen. Dat is misschien een beetje vreemd en het is zeker wild.<\/p>\n\n\n\n

Over wild gesproken, ik moet jullie vertellen over een van onze pups! We hebben twee geredde Sealyham Terriers<\/a>Tucker en Saga. Ik wil jullie Saga's verhaal hier vertellen. Op een later tijdstip zal ik dat van Tucker delen. Vandaag, 2 juni, is het Saga's verjaardag. Ze is 10 jaar geworden. Ze kwam bij ons wonen toen ze 4 was.<\/p>\n\n\n\n

Sealyham Terriers zijn een werkras voor boerderijen. Onze twee lijken me nog heel dicht bij hun oorspronkelijke instincten te staan. Zoals alle honden zijn ze beminnelijk, intelligent en ongelooflijk gevoelig, dat wil zeggen, geweldige metgezellen. Echter, Sealys, wat wij liefhebbers<\/em> roep ze, let goed op en controleer plichtsgetrouw bezoekers, vooral kleine kinderen. En, nou ja, andere honden, katten, ratten en alle andere soorten kleine harige wezens, vergeet het maar.<\/p>\n\n\n\n

Saga komt uit een ongelooflijke Sealyham stam, de adel onder de Sealyhams. Gefokt als showhond werd ze inderdaad een groot kampioene. Ze werd beste in show of beste van het ras in Finland, Zweden en Noorwegen en ze werd ook algemeen Scandinavisch kampioen. En, zoals het een edele Sealy betaamt, zijn haar instincten vurige dominantie en onstuimige onafhankelijkheid.<\/p>\n\n\n\n

Mijn Wereld, Mijn Voorwaarden<\/h2>\n\n\n\n

Toen Saga drie-en-een-half jaar werd, was het tijd voor haar om haar metaal te bewijzen buiten de showring en in het fokhok. Wij stonden in de rij voor \u00e9\u00e9n van Saga's eerste pups. Gelukkig of jammer genoeg verliep de fok niet zoals iedereen verwachtte, behalve misschien vanuit Saga's perspectief. Saga voldeed aan haar rasstandaard wanneer ze gekoppeld werd aan een geschikte kampioenspartner. Tot zijn verbazing echter, toen hij een poging waagde tot een romantische toenadering, keerde Saga zich tegen hem met onge\u00ebvenaarde woede die zowel bloedvergieten als traumatische verwondingen aan haar ego opleverde. <\/p>\n\n\n\n

In een andere wedstrijd gebeurde hetzelfde. Saga onderwierp zich simpelweg aan geen enkele andere hond. Toen ik contact opnam met de fokker over onze beloofde pup, stond Saga op het punt om ge\u00ebuthanaseerd te worden vanwege haar gedrag. Het aanvallen van andere honden - vooral kampioensreuen - was zelfs in het uber-liberale Europa onacceptabel. Ik smeekte haar te adopteren omdat we een oudere redder wilden; we zouden nooit met haar fokken.<\/p>\n\n\n\n

In ons huis is Saga levende, ademende, springende energie en vonk. Ze is altijd in beweging; haar staart is altijd in volle kwispel. Haar nieuwsgierigheid kent geen angst en wordt, schijnbaar soms, niet gehinderd door gezond verstand. Ze volgt ons overal in afwachting van een onbekende, nog onontdekte opwinding. <\/p>\n\n\n\n

Zij is ook een bundel liefde, maar zij beslist hoe die liefde wordt uitgedeeld. Saga is geen hond die kan worden opgepakt en geknuffeld. Oh, ze wil wel knuffelen, ja, ze is er helemaal weg van. Maar alleen als zij de avances maakt en alleen als zij ook beslist over hoe het zich ontvouwt. De wereld is van haar, op haar voorwaarden. Maar haar joie de vivre<\/em> is totaal besmettelijk en aanstekelijk.<\/p>\n\n\n\n

Wild vooruit kijken<\/h2>\n\n\n\n

Buiten het huis, tijdens een wandeling, is Saga letterlijk, bovennatuurlijk en altijd op jacht. De hele wereld is aan haar om te onderwerpen en te temmen. Ze achtervolgt haar met vastberadenheid en vasthoudendheid. Elk deel van haar, elke vezel, pees en cel werkt op 200% capaciteit. Eenmaal weer thuis, zakt Saga in elkaar van volledige uitputting. Tucker, die dezelfde wandeling heeft gemaakt, komt nauwelijks hijgend thuis. <\/p>\n\n\n\n

In mijn verbeelding, is Saga de stammoeder, archetypische hond. Zij belichaamt de wildheid, nieuwsgierigheid en felle onafhankelijkheid van haar grijze wolf voorouders, maar tempert deze in toewijding aan en vreugde voor menselijk gezelschap en liefde. Haar wildheid is duidelijk en kan niet ongedaan worden gemaakt.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
\"Fazia Selvagem Novamente\", 2021<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

In gedachten zie ik Saga op een dag weer samenkomen met haar roedel grijze wolven. Zij zal hun legendarische, heldhaftige alpha worden. Saga was ooit wild, ze is nu wild, en ze zal weer wild worden. Saga belichaamt o pret\u00e9rito imperfeito's<\/em> enthousiasme in en wilde verwachtingen van de toekomst.<\/p>\n\n\n\n

Weird and Wild Together<\/h2>\n\n\n\n

Twee en een half jaar na deze pandemie begin ik te beseffen dat het leven voor een groot deel bestaat uit het bij elkaar houden van tegenstellingen en het met elkaar in spanning houden daarvan. Ik ben dat met verdraagzaamheid en persoonlijke overtuiging gaan leren toen ik deelnam aan de post<\/a> over onze reis naar Sevilla. Hetzelfde geldt voor onze herinneringen aan het verleden, collectief en persoonlijk, en onze hoop voor de toekomst, opnieuw, collectief en persoonlijk. Onze herinneringen aan het verleden moeten bij elkaar worden gehouden en in spanning worden gehouden met onze hoop in de toekomst.<\/p>\n\n\n\n

Wat betekent dat nou weer? Ik zei in een andere post<\/a> dat ons verleden kan worden samengesteld uit gedeeltelijke herinneringen. Ons 'vroeger' is misschien niet wat we ons herinneren; het kan wel of niet zo goed zijn als we ons herinneren dat het was. Dat kan gevaarlijk zijn. De extreem-rechtsen en de ultranationalisten leren ons de gevaren van vervalste herinneringen over het verleden. Zij zijn de experts in deze zelfdienende halve waarheden<\/p>\n\n\n\n

Wat wij ons herinneren, vormt echter onze toekomst, dat wil zeggen, het dient als basis waarop wij de toekomst bouwen. O pret\u00e9rito imperfeito<\/em> leert ons dat. Het verleden vloeit via het heden in de toekomst. Fado's<\/em> De klaagzang over de ellende van het verleden, de herinnering, levert kracht en vastberadenheid op om het heden te doorstaan en een andere toekomst op te bouwen. Saga's huidige energie en felle onafhankelijkheid, ontleend aan voorouderlijk DNA, zullen haar in staat stellen weer wild te worden - fazia selvagem novamente<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

We moeten brutaal eerlijk en waarheidsgetrouw zijn over ons verleden, collectief en persoonlijk. Wij kunnen de toekomst die wij allen verdienen niet verwezenlijken zonder de kracht en het doorzettingsvermogen die ons oprechte verleden ons in het heden geeft. Die toekomst is rechtvaardig, eerlijk en billijk. Ons verleden moet ons daarheen leiden.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
\"Weerspiegelingen van hoe het leven vroeger was...\", 2022<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Reflecties over hoe het leven vroeger was...<\/h2>\n\n\n\n

Ergens in 2021, tussen onze tweede vaccinatie en voor Delta, was er een periode waarin alles bijna \"normaal\" leek. Het vreemde en het wilde leken achter ons te liggen. De eeuwig blauwe lucht was terug van zijn kleine winterpauze. De dagen werden langer. De temperaturen warmden nog meer op. Joseph en ik waagden ons weg van de onverharde wegen naar de straten van de stad. Koffie en een dessert lokten ons naar de terrasjes. We genoten van de lunch op onze favoriete plekjes langs de Ria<\/em> Formosa<\/em> en de Rio Gil\u00e3o<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Het verleden was echter nog steeds alomtegenwoordig. Tijdens dat \"ergens in 2021\" nam ik een foto van een gebouw in Tavira dat ik ooit wilde schilderen. Een oude schoonheid van wit stucwerk, versleten kalksteen details, geweldige symmetrie, rode accenten en een enorm \"raam\" naar de hemel daarachter.<\/p>\n\n\n\n

Eerder dit jaar scrolde ik door foto's op zoek naar een onderwerp om te schilderen. Ik keek naar die ene van die oude schoonheid. Voor het eerst zag ik Joseph weerspiegeld in het raam rechtsonder. Hij was net uit het oude marktgebouw op het plein aan de overkant van de straat gekomen. Hij was gemaskerd en droogde zijn handen aan de lucht met alcoholgel. De dag was perfect en het verleden was nog bij ons.<\/p>\n\n\n\n

Ik kan niet weglopen van mijn verleden, dat kunnen we niet. En dat moeten we ook niet willen. We moeten het eerlijk en oprecht omarmen. Dan kan ons verleden ons de kracht en het doorzettingsvermogen geven om die toekomst op te bouwen die we verdienen. Je weet wel, die met sociale, economische en ecologische rechtvaardigheid. Dit gebeurt alleen met o pret\u00e9rito imperfeito<\/em>als de waarheid naadloos door mijn verleden in mijn heden en verder in mijn toekomst vloeit. Wat denk jij?<\/p>\n\n\n\n

Tot de volgende quinta. Abra\u00e7o.<\/em> \/\/ Tot volgende week donderdag. Proost.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De Portugese taal heeft een vloeiendheid en een expressiviteit die voor Engelstaligen en ook voor anderen misschien vreemd en wild overkomt. Dit \"vreemde en wilde\" heeft me echter in staat gesteld de wereld met een beetje meer helderheid te zien. Dat wil zeggen, hoe ik het verband begrijp tussen mijn verleden en mijn toekomst. Lees meer...<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":1465,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"nf_dc_page":"","om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[8,7],"tags":[],"class_list":["post-1293","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-culture-customs","category-language"],"yoast_head":"\nWeird and Wild, It\u2019s Got To Be... - PORTUGALIZAR<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"It easy to understand why Portuguese may seem weird, even wild, to a non-native. Verb tenses can express complex, contradictory emotions.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/weird-and-wild\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Weird and Wild, It\u2019s Got To Be... - PORTUGALIZAR\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"It easy to understand why Portuguese may seem weird, even wild, to a non-native. Verb tenses can express complex, contradictory emotions.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/weird-and-wild\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"PORTUGALIZAR\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2022-06-02T04:00:00+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2022-07-13T22:21:27+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1891\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"576\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Gui\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschreven door\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Gui\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"14 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"Gui\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1f60af48f39895b897e26d9d92ecf6db\"},\"headline\":\"Weird and Wild, It\u2019s Got To Be…\",\"datePublished\":\"2022-06-02T04:00:00+00:00\",\"dateModified\":\"2022-07-13T22:21:27+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/\"},\"wordCount\":2985,\"commentCount\":10,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/portugalizar.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/06\\\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg?fit=1891%2C576&ssl=1\",\"articleSection\":[\"Culture & Customs\",\"Language\"],\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"CommentAction\",\"name\":\"Comment\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/#respond\"]}]},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/\",\"name\":\"Weird and Wild, It\u2019s Got To Be... - PORTUGALIZAR\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/portugalizar.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/06\\\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg?fit=1891%2C576&ssl=1\",\"datePublished\":\"2022-06-02T04:00:00+00:00\",\"dateModified\":\"2022-07-13T22:21:27+00:00\",\"description\":\"It easy to understand why Portuguese may seem weird, even wild, to a non-native. Verb tenses can express complex, contradictory emotions.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/portugalizar.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/06\\\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg?fit=1891%2C576&ssl=1\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/i0.wp.com\\\/portugalizar.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/06\\\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg?fit=1891%2C576&ssl=1\",\"width\":1891,\"height\":576},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/weird-and-wild\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Weird and Wild, It\u2019s Got To Be…\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/\",\"name\":\"PORTUGALIZAR\",\"description\":\"\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#organization\",\"name\":\"PORTUGALIZAR\",\"url\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\",\"url\":\"\",\"contentUrl\":\"\",\"caption\":\"PORTUGALIZAR\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\"}},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/1f60af48f39895b897e26d9d92ecf6db\",\"name\":\"Gui\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g\",\"url\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"Gui\"},\"url\":\"https:\\\/\\\/portugalizar.com\\\/nl\\\/author\\\/spestheonlyone\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Weird and Wild, It\u2019s Got To Be... - PORTUGALIZAR","description":"It easy to understand why Portuguese may seem weird, even wild, to a non-native. Verb tenses can express complex, contradictory emotions.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/weird-and-wild\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"Weird and Wild, It\u2019s Got To Be... - PORTUGALIZAR","og_description":"It easy to understand why Portuguese may seem weird, even wild, to a non-native. Verb tenses can express complex, contradictory emotions.","og_url":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/weird-and-wild\/","og_site_name":"PORTUGALIZAR","article_published_time":"2022-06-02T04:00:00+00:00","article_modified_time":"2022-07-13T22:21:27+00:00","og_image":[{"width":1891,"height":576,"url":"https:\/\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg","type":"image\/jpeg"}],"author":"Gui","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschreven door":"Gui","Geschatte leestijd":"14 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/"},"author":{"name":"Gui","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#\/schema\/person\/1f60af48f39895b897e26d9d92ecf6db"},"headline":"Weird and Wild, It\u2019s Got To Be…","datePublished":"2022-06-02T04:00:00+00:00","dateModified":"2022-07-13T22:21:27+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/"},"wordCount":2985,"commentCount":10,"publisher":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg?fit=1891%2C576&ssl=1","articleSection":["Culture & Customs","Language"],"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"CommentAction","name":"Comment","target":["https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/#respond"]}]},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/","url":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/","name":"Weird and Wild, It\u2019s Got To Be... - PORTUGALIZAR","isPartOf":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg?fit=1891%2C576&ssl=1","datePublished":"2022-06-02T04:00:00+00:00","dateModified":"2022-07-13T22:21:27+00:00","description":"It easy to understand why Portuguese may seem weird, even wild, to a non-native. Verb tenses can express complex, contradictory emotions.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/#primaryimage","url":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg?fit=1891%2C576&ssl=1","contentUrl":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg?fit=1891%2C576&ssl=1","width":1891,"height":576},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/weird-and-wild\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/portugalizar.com\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Weird and Wild, It\u2019s Got To Be…"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#website","url":"https:\/\/portugalizar.com\/","name":"PORTUGALIZAR","description":"","publisher":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/portugalizar.com\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#organization","name":"PORTUGALIZAR","url":"https:\/\/portugalizar.com\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"","contentUrl":"","caption":"PORTUGALIZAR"},"image":{"@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#\/schema\/logo\/image\/"}},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/portugalizar.com\/#\/schema\/person\/1f60af48f39895b897e26d9d92ecf6db","name":"Gui","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/0bef00a699e73fc60016c16a6f44683b2a027bb1b48a4b3973732af4cc636712?s=96&d=mm&r=g","caption":"Gui"},"url":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/author\/spestheonlyone\/"}]}},"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/portugalizar.com\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/5F62EBB4-9F0D-4189-8059-CA14E6DB4409.jpeg?fit=1891%2C576&ssl=1","jetpack-related-posts":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1293","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1293"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1293\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2067,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1293\/revisions\/2067"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1465"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1293"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1293"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/portugalizar.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1293"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}